مويول مويول - از سرخ و سفيد به صورت و طعم شربتى است و در منفعت و مضرت و دفع مضرت حكم آلوبالو را دارد و در سنبله مىرسد و نهال آن از پاى جوش است كه از عروق درخت رويد و هرجا كارند سبز شود ، بموضع ديگر نقل كنند و در حوت كاشته مىشود و بذر نيز مىتوان نمود اما بذر وى يك ماه در آب باشد و هر پنج روز آب را تازه نمايند . شعر مويول به چمن آمده خوش‌طعم و ملون * هريك بصفا چون در و ياقوت عيان است مرمنجان مرمنجان - كه در طاغنگان ملاردست و در بلوكات مذكوره شاه‌توت استرآبادى گويند ، به صورت و رنگ شاه‌توت است ، چون بر نهار ( ناشتا ) ميل نمايند تليين مىكند و در سنبله مىرسد نهال كارند و بذر نيز مىتوان كاشت كه بذر وى پنج روز در آب بوده باشد اما چون هرجا كارند پاى جوش بسيار پيدا مىكند و نهال وى بلند نمىشود . شعر مرمنجان بگلزار بود ثانى شه‌توت * خون جگرش چون دل عشاق روان است سماق سماق - سرد و خشك است و قابض ، اعصاب را بد است ، مصلح وى شيرين . شعر بهر دل مجروح سماق آمده بيرون * بسيار نكو باشد و به ازد گران است